EMEKLİNİN DESTANI

Bana öyle gelir ki; boşa kürek sallarız.

Mektupların hepsini, yanlış yere yollarız.

Hâlbuki hep; “birlikten kuvvet doğar” deriz de,

Tek tek gider yüzmeye, boğuluruz denizde.

“Benlik” girmiş damara, çıkarana aşk olsun,

Hep omuza basarlar, yattığı yer köşk olsun.

“Güç bendedir, kanun ben; uygularım haliyle”,

“Uğraşacak vakit yok, ne Ali ne Veliyle”.

“Ben hayatı yaşarım, bana nedir başkası.”

Bilmezler ki yok artık bu işlerin şakası

Devletime şan olsun, yaşasın hünkârlarım.

Pekâlâ, ne olacak, sefil cefakârlarım?

Adalet; bir devletin en önemli ayağı,

Hep kendinize mi bu, maaş artış kıyağı?

Bizler ulufe değil, hak olanı isteriz

Engel ise kanunlar, “tez düzeltilsin” deriz.

Kendimizi vatanın; öz evladı sayarız.

Söz konusu vatansa, canımızı koyarız.

Amma… Ne yalan deyim, buruktur yüreğimiz

Çökmeye çok az kaldı; evimiz, direğimiz.

'Dilenci' sanmayın ha alın teri akıttık.

Başkası hak ettiyse, biz daha çok hak ettik.

Duymayanlar da duysun, şu şekilde bir söz var:

“Biri yer biri bakar, kıyamet ondan kopar”

Tayyar YILDIRIM