Sayın emekli Astsubay amcalarım, abilerim.

Ben Canan ASLAN (MASAT). Merhum emekli Top.Kd. Başçavuş Muammer ASLAN’ın kızıyım. ANTALYA-VARSAK’ta yaşıyorum. TEMAD’ı babamın sağlığında ve öldüğünde tanıdım. Birgün PC. başındayken google‘a emekli Astsubaylar ve TEMAD yazarak gelenlerin hepsini inceledim. Notlar aldım.

Yazılardan emekli astsubayları bir arayış içindeymiş gibi algıladım. TEMAD’ın önemine inanmış birisi olarak bir anımı sizinle paylaşmak istedim.

Ben TEMAD’ı babamın vefatı ile tanımıştım. Babam emekli olduğu yıl temada üye olmuş ama fazla aktif olmamıştı. Ahmet amca  ANTALYA’ya şube başkanı olunca babam üyeliğini yeniledi. Sonrası malum. Akciğer kanserine yenik düştü.

O acımızın içinde Hızır gibi yetişen Antalya TEMAD yönetimi hiçbir noksanlığa meydan vermeden bütün cenaze işlemlerini yaptılar. Acımızı hafiflettiler. Dayım da emekli astsubaydır. O’da TEMAD’ın üyesi olduğu halde yapılanlar karşısında şaştı kaldı.

Acımızı hafifletip annemin geçimi için yasal işleri yaptırmak için derneğe gittik. Bizzat Ahmet ÖZDEN amca evraklarımızı hazırladı zarfladı ve elimize verdi. Bunu postaya atın dedi. On beş gün sonra benim ve annemin maaşı bağlandı. Teşekkür için derneğe gittiğimde Ahmet ÖZDEN amca sandalyede oturuyor koltukta başkası oturuyordu. Konuşmalarından anladım ki Ahmet ÖZDEN amca görevden alınmış. Yan tarafta oturan bir amca “dernek ne yaptı ki, cenaze kaldırmaktan başka” dedi. Bu söz beni çok derinden yaraladı. Ben de;

-          Allah size ve başkalarına o acıyı tattırmasın! O zaman onun ne kadar önemli bir görev olduğunu anlarsınız .” dediğimde gözyaşlarımı tutamadım. Ahmet Amca kalkarak iki eliyle yanaklarımı avuçlarının içine alarak başparmakları ile gözyaşlarımı silince babam mezardan çıktı onun elleri zannettim. O kadar sıcaktı ki anlatamam. Gözlerine baktım. Aynı babam gibi sevgiyle bakıyordu.

Aradan bir yıldan fazla bir zaman geçmişti. Evlendim. İkimiz de yüksek tahsil yapmıştık. Her şeyin nasıl yapılacağını bilmemize rağmen eşimi tanıştırmak ve aldığım %30 luk maaşı anneme devir ettirmek için orduevi bahçesine gittik. Ahmet Amca arkadaşlarıyla orada oturuyordu. Elini öptük.

-          Aman benim güzel kızım evlenmişte gelmiş, tebrik ederim dediğinde yine babamı hatırladım. Ama bana babam gibi sevgiyle bakan Ahmet Amcamın babamdan da farkı yoktu. Ahmet Amcam;

-          Kızım siz maaşı kestirip çeyiz parası almanız lazım dedi. Oysa biz evrakları hazırlamıştık.

-          Tamam Ahmet amca her şey hazır! dedim.

-          Ver bir kontrol edelim. Dedi ve aldı. Kontroldan sonra zarfın üzerine gideceği yeri yazarak elimize verdi.

Birde bize nasihatı oldu;

-          Birbirinize asla yalan söylemeyeceksiniz, dürüst olacaksınız, elinizde makara ipliği olduğunu farz edin. Biriniz ipliği çekince öbürünüz gevşetecek, öbürünüz çekince karşısındaki ipliği gevşetecek ve bu şekilde evliliğiniz sonsuza dek sürecek. Dedi.

Elini tekrar öperek oradan ayrıldık.”Sizi asla unutmayacağız Ahmet amca”

 “İşte Ahmet amca budur. İşte olması gereken özlemini duyduğumuz TEMAD budur”. Hepinize saygılar.